Vrije school "de Berkel" uit Zutphen bezoekt Educaboerderij 't Velder uit Harfsen

Verslagje van het bezoek aan ’t Velder.
Ik was op zoek naar een boerderij waar de kinderen van mijn klas de koeien van heel dichtbij konden meemaken. Gisteren en eergisteren zijn we naar ’t Velder geweest. Op deze boerderij worden een kleine honderd melkkoeien gehouden, maar daarnaast zijn José en Tonny erg gemotiveerd om groepen kinderen het boerderijleven te laten beleven.

Mijn vraag en hun aanbod sloot mooi op elkaar aan. Om het echt in de beleving te laten komen hebben we afgezien van de hoeveelheid ten gunste van de intensiteit.
Met zelfgevlochten koeientouwtjes konden de kinderen een kalfje van de ene plek naar de andere plek leiden. Er gebeurde heel wat in het rondje lopen met het kalfje. Een kalfje loopt niet zomaar met je mee, en als ze het in haar kop krijgt om te rennen, dan is er zelfs met twee kinderen geen houden aan. Er moest dus uit een ander vaatje getapt worden. Van list, het kalfje op je vingers laten zuigen en dan weglopen, of gewoon hard trekken kwamen bijna alle kinderen zo ver dat ze met een zekere zachte beslistheid het kalfje konden leiden.
Ondertussen werd een groot deel van de tijd tussen de kalfjes doorgebracht. Er ontstond een vanzelfsprekendheid van hun aanwezigheid terwijl van alles werd gedaan en getoond.
Waarom kan je een kalfje rustig op je vingers laten zuigen, terwijl hij echt forse tanden heeft?
De tanden werden pas getoond na dat ze gesabbeld hadden.

Een ander hoogtepunt was Vlekje. Vlekje, een troetelnaam voor Christina, is een forse koe van zeven jaar oud. Vlekje stond rustig in een kleine stal met stro op de grond en Tonnie vertelde al aaiend over alle lichaamsdelen van het rustige dier van alles over de koeien. Zo doende had hij alle drempels, als die er waren, weggenomen tussen de kinderen en de koe. Op het moment dat hij vroeg de kinderen de koe te gaan bevoelen, werd gretig het grote dier betast en soms zelfs geknuffeld. Daarna kwam de techniek van het melken. Ieder kind uit de klas heeft melk uit een speen van Vlekje gekregen. Een flink aantal al vrij vlot en met een stevige straal.

Ook de melktank en de melkstal wekte veel belangstelling van de kinderen. Hoewel er geen koeien waren op dat moment, was de sfeer van het melken wel aanwezig.

In dit bezoek werden veel aspecten van het boerenbedrijf aangesproken. Sommige kinderen realiseerden zich dat je nooit kon zeggen: “Vandaag niet melken!” Anderen verbaasden zich over de techniek in de melkput en weer anderen zetten zich uiteen met de kalfjes. Tonny en José moesten flink wat tijd uit trekken om alle vragen te kunnen beantwoorden.

Aan het einde van de ochtend is er nog boter gemaakt, maar de tijd begon al te dringen en we moesten ons nog haasten om op tijd op school te zijn.